Mammoetdeskundige bouwt schedel mammoetbaby uit Noordzee op

Op woensdag 14 december vanaf 15.00 uur bouwt mammoetdeskundige Dick Mol de schedel van een mammoetbaby op, naast het skelet van de volwassen mammoet in de Oerparade. Dit gebeurt in het bijzijn van publiek. De schedel is bijzonder omdat hij relatief compleet is, met zowel het schedeldak als de onderkaak van hetzelfde beestje. Dat betekent dat het dier geleefd heeft en gestorven is op de plek waar hij is gevonden, namelijk op de bodem van de Noordzee. Zo’n 50.000 jaar geleden was dit een droge steppe. Het baby’tje was ongeveer 18 maanden oud en fossielen van zulke jonge dieren zijn extra zeldzaam, omdat de botten dan nog zeer fragiel zijn. In de loop van de tienduizenden jaren zouden ze makkelijk kunnen verpulveren. De babyschedel wordt nog tot en met 8 januari tentoongesteld. De schedelresten zijn op 22 april 2011 in de Eurogeul voor Rotterdam opgevist door visser Jaap Klijn. In totaal zijn 14 fragmenten van dezelfde schedel gevonden, waarvan er 10 konden worden samengevoegd tot een geheel. Het is de eerste keer dat de schedel tentoongesteld wordt.

Attractieve tentoonstelling in Siatista, Noord Griekenland, geopend

Foto: Hans Wildschut

Sinds een aantal jaren is Dick Mol, o.a. lid van de Werkgroep Pleistocene Zoogdieren, actief op het gebied van fossiele slurfdragers in Noord Griekenland. Daar werkt hij samen met Professor Dr. Evangelia Tsoukala van de Aristotle University in Thessaloniki. Een van de vruchten van die samenwerking zijn de mastodonten, Mammut borsoni, van Milia. Pliocene slurfdragers die slagtanden ontwikkelden met een lengte van meer dan 5 meter! Deze zijn o.a. tentoongesteld in het museum van Milia, een klein plaatsje in de omgeving van Grevena.

Leven op een Nederlands strand in de ijstijd


IJstijdstrand

In Nederland en de aangrenzende Noordzee zijn meer fossielen van mammoeten gevonden dan waar ook ter wereld. In de laatste 30 jaar is ruim 200.000 kilo fossielen van de mammoetsteppe gevonden waaronder 50.000 mammoetkiezen? Deze enorme hoeveelheden worden zelfs in de bevroren bodem van Siberië niet aangetroffen. De wolharige mammoet is dan ook de meest bekende vertegenwoordiger van de ijstijd. Nederland is altijd een laag land geweest waar zee en land elkaar afwisselden en dus kwam de mammoet op de stranden de koude Noordzee tegen. In het ijskoude zeewater leefden toen grote populaties zeezoogdieren zoals walrussen, beloegas en robben. Hun fossiele overblijfselen worden in Nederland en de Noordzee met enige regelmaat gevonden. Deze voor het Nederland van nu ongewone en voor de meeste mensen onbekende zeedieren bevolkten van circa 60.000 tot 30.000 jaar geleden onze kusten.

Opening expositie “Schatduiken in Haerst”

Schedel reuzenhert. Foto (copyright): Harry ten Klooster

Op 29 juni 2011 is de tentoonstelling ‘Schatduiken in Haerst’ geopend in het Ecodrome in Zwolle. De tentoonstelling ‘Schatduiken in Haerst’ gaat over de zandwinning in buurtschap Haerst. 

Zo zijn bijvoorbeeld botten van mammoeten, neushoorns of reuzenherten uit de ijstijd boven water gekomen, maar ook versteende walnoten en sparrenkegels. Er komen soms ook nog oudere fossielen boven, zoals versteende sponzen, koralen, zee-egels en ammonieten. De vondsten zijn heel divers: gespecialiseerde verzamelaars komen hier om te zoeken naar hun eigen stokpaardjes. Expeditie Ecodrome Zwolle heeft de mooiste vondsten uit deze privécollecties bij elkaar gebracht in een bijzondere tentoonstelling om zo te kunnen laten zien wat Zwolle op fossielengebied te bieden heeft.

LiveScience maakt van museum werkplek voor onderzoekers

Op 29 april gaat in museum Naturalis het experiment LiveScience van start. In de museumzaal werken collectiemedewerkers aan het samenvoegen en digitaliseren van de natuurhistorische collecties van de fuserende instituten van NCB Naturalis. Waar mogelijk roept het museum de hulp in van haar bezoekers bij het werk aan de collectie. Het is voor het eerst dat het instituut zowel leken als specialisten expliciet hiervoor uitnodigt. Het publiek kan daarnaast onder meer live prepareersessies meemaken en interviews bijwonen met wetenschappelijk onderzoekers.
Naturalis wil een open museum zijn, voor publiek, voor collega’s en voor wetenschappelijke partners. Hoe open, dat gaat LiveScience uitwijzen. Daarmee is LiveScience een test voor de toekomst van museum Naturalis.