Een bericht van het WPZ bestuur

Beste WPZ-leden!
Het Covid-19 virus houdt ons in zijn greep. De besmettingen zijn in september & oktober verontrustend toegenomen. Op de persconferentie van de Overheid op dinsdag 13 oktober 2020 zijn opnieuw maatregelen afgekondigd die onze bewegingsvrijheden beperken om zodoende het virus onder controle te brengen. Dat betekent dat fysieke samenkomsten van meer dan dertig personen niet toegestaan zijn. Dat raakt de Werkgroep Pleistocene Zoogdieren hard. Wij worden gekenmerkt, en dat al bijna veertig jaar lang, door minimaal vier druk bezochte bijeenkomsten per jaar te organiseren. We treffen elkaar dan in een instituut, een museum of een andere gelegenheid. En daar vinden dan de altijd gezellige en interessante bijeenkomsten plaats. Voordrachten en, zeker niet onbelangrijk, het op naam brengen van vondsten die gedaan zijn. We zien oude bekenden, we wisselen gegevens uit en maken elkaar vooral enthousiast. Er komen nieuwe zaken naar voren over ijstijdzoogdieren waarvan we eigenlijk dachten dat we die niet zouden tegenkomen… Zo af en toe duikt er weer een uiterst zeldzame vondst op of wordt er een nieuwe diersoort aan de al bestaande faunalijsten toegevoegd. Helaas heeft het WPZ-bestuur opnieuw moeten besluiten dat het in het kader van onze veiligheid en met in achtneming van de genomen maatregelen van de Overheid en het RIVM, de laatste bijeenkomst van dit jaar geen doorgang kan vinden. De vierde afgelasting op rij. Wij vinden dat enorm spijtig, maar het is wel de realiteit waarin wij op dit moment verkeren. Laten we hopen dat het Covid-19 virus snel onder controle gebracht wordt, en dat onze vereniging weer kan bloeien zoals de afgelopen 38 jaren.

4e bijeenkomst Maastricht afgelast

Maar we hebben met z’n allen niet stil gezeten. Als we de WPZ social media volgen, dan zal het duidelijk zijn dat velen van jullie actief zijn geweest. Als het goed is zijn alle fossiele zoogdierresten op de stranden van Maasvlakte 2 en de Zandmotor echt opgeraapt. Althans, degenen die bloot gespoeld waren, die onder het zand verstopt waren, liggen er nog. Maar die nemen we de volgende
keer mee!
Het WPZ-bestuur heeft gewerkt en veel overleggen gevoerd. Plannen voldoende en we hebben al het een en ander op het schap klaar liggen voor het volgende jaar als we weer fysieke bijeenkomsten mogen houden. En, we hebben hard gewerkt aan plannen voor het jubileumjaar 2022, want dan bestaan we veertig jaar. We hebben met de hulp van Linda Gilein een aantal goed
gevulde Nieuwsbrieven samengesteld met uiteenlopend nieuws, de redactie heeft onder het hoofdredacteurschap van Nike Liscaljet twee dikke Craniums verzorgd; het tweede nummer van dit jaar, een extra-extra dik nummer zal in december op de deurmat ploffen. Hulde aan de redactie!
Het jaar vliegt voorbij. We hopen dat jullie van het Covid-19 virus verschoond zijn gebleven en we hopen echt dat we elkaar volgend jaar weer in goede gezondheid kunnen treffen. Wij blijven jullie op de hoogte houden van het zoogdierpaleontologische nieuws door middel van berichten op onze
website, in onze Nieuwsbrieven (er komt er ook nog een uit in december) en natuurlijk het komende Cranium nummer.
Pas goed op jullie zelf en blijf gezond!
Het WPZ-bestuur

Haastig gespoed: snel wandelend door de modder…

Voetafdrukken van vroege mensen, maar ook van Columbus mammoeten en reuzengrondluiaarden zijn al heel lang bekend. Achtergelaten in de modder van drooggevallen rivieroevers, opgedroogde meren en ga zo maar door. Echter, de ontdekkingen van menselijke voetsporen en van megafaunaelementen in White Sands National Monument, in New Mexico, Verenigde Staten van Amerika, spannen de kroon: ruim anderhalve kilometer lang liep een vrouw met op haar armen een klein kind, haastig door de modder.

Dick Mol met voetspoor Columbus mammoet

Dr Matthew Bennett (Bournemouth University, Poole, UK) voerde met zijn collegae een crime scene investigation door in New Mexico. En de resultaten van hun onderzoek over de voetafdrukken van vroege mensen, maar ook van sabeltandkatten, Columbus mammoeten, reuzengrondluiaarden en kamelen, aan het einde van het Pleistoceen, zijn onlangs gepubliceerd. De titel van hun werk luidt:

Voetspoor Columbus mammoet met daarin een afdruk van de voet van een mens

Walking in mud: Remarkable Pleistocene human trackways from White Sands National Park (New Mexico).

Lees ook: https://theconversation.com/fossil-footprints-the-fascinating-story-behind-the-longest-known-prehistoric-journey-147520

Wat te doen met 2000 mammoetbotten?

In Atlas Obscura van 30 september 2020 een interessant artikel naar aanleiding van interviews met Dr Jim I. Mead van de Mammoth Site of Hot Springs, South Dakota, USA, en onze WPZ-voorzitter, Dick Mol, over de ontdekking van meer dan 2000 skeletdelen van mammoeten, waaronder enkele bijna complete skeletten, tijdens de aanleg van een nieuwe luchthaven voor Mexico City, Mexico.

@Foto Associated Press

Tweede vondst van een waterbuffel uit het Pleistoceen van Nederland

In 1997 werd de eerste vondst van een karakteristieke driehoekig gevormde hoornpit van een interglaciale waterbuffel gemeld in het tijdschrift Cranium van de Werkgroep Pleistocene Zoogdieren. Nu is er opnieuw, voor de tweede keer, een vondst gedaan van een waterbuffel, Bubalus murrensis (Berckhemer, 1927). De vondst werd gedaan dor René van Uum van het bezoekerscentrum Min40celsius in Varsselder, Gelderse Achterhoek. Het betreft een zwaar gefossiliseerd neurocranium met de aanhechtingen voor de hoornpitten.

De vondst werd gedaan op zondag 16 augustus 2020 op de storthopen van de vindplaats Netterden, gelegen tegen de Nederlands-Duitse grens in de  provincie Gelderland, Nederland. Op deze locatie is het zandwinbedrijf Netterden Zand en Grind BV al vele jaren actief. De tweede vondst is opgenomen in de collectie van René van Uum en is ondergebracht in het Bezoekerscentrum Min40celcius te Varsselder in de Gelderse Achterhoek. In dit centrum is een omvangrijke collectie fossiele zoogdieren van, onder anderen, de vindplaats Netterden ondergebracht (https://min40celsius.nl/). Dick Mol, René van Uum en Remie Bakker hebben een artikel samengesteld over deze unieke vondst dat zal verschijnen in het tweede nummer van dit jaar in Cranium.